Mijn naam is Ingrid Beijen, ik ben geboren in Rotterdam. Toen ik 6 jaar was zijn wij verhuisd naar de polder van Hekelingen.

Mijn jeugdherinneringen komen voornamelijk uit die periode's. Naast ons huis stond de boerderij van de famillie Braat en al vrij snel was ik daar kind aan huis. Veel liever was ik aan het helpen op de boerderij dan aan het spelen met vriendinnetjes. Ik heb vaak het gevoel gehad dat ik eigenlijk nergens bij hoorde. Altijd een beetje anders dan anderen. 

Ik ben op mijn 21e getrouwd en vertrok naar Stellendam. Na 10 jaar Stellendam verhuisde ik naar Oudenhoorn. In die tijd stond het huishouden met mijn drie dochters, Jolanda, Marijke en Ilse, het kerkenwerk en de thuiszorg centraal en heb ik veel geleerd van gesprekken met mensen die ik op mijn pad tegen kwam. 

In 2007 ben ik naar Heijningen verhuisd en nu woon ik samen met Leen en zijn zoon Lars op de boerderij. Rond mijn 40e jaar, kreeg ik steeds meer last van fibromyalgie. Daardoor is er het één en ander aan het rollen gegaan. Het begon met een behandeling bij voedingsconsulente Marijke Boudelings, die mij enthousiast maakte voor een cursus Bachbloesems.

Mijn interesse voor natuurlijke genezing was gewekt. Intussen zijn we een aantal cursussen verder zoals; Bachbloesem I, II, bij Conny Bruinogen en bachbloesems III en Bachbloesem dieren I bij Gerda Dobbenberg. Daarna Reiki I en II bij Margaretha de Reus.

Op dit moment volg ik een opleiding Energetisch Therapeut bij Daisha de Wijs. Vooral de ontwikkeling in mezelf heeft geholpen om dat 'anders zijn' van mijn jeugd te begrijpen.

Op het vlak van dieren ben ik ook volop in beweging. Ik ontwikkel mijn vaardigheden op het gebied van communiseren met dieren en het coachen met paarden.

Ook ben ik oma van 3 heerlijke kleinzonen. Omdat zij zo gevoelig zijn ben ik op zoek gegaan naar de 'oorzaak'. Al snel kwam ik op hooggevoelig, nieuwetijdskinderen, indigo kinderen e.d. en vielen er veel puzzelstukjes voor mezelf op zijn plaats.

Fibromyalgie heeft mijn leven lichamelijk een aantal jaren zeer beperkt in mijn doen en laten, daardoor had en heb ik veel tijd om kennis en ervaring op te doen. Die kennis en ervaring kan ik nu gebruiken om andere mensen, jong en oud en dieren te helpen.

Er zijn voor anderen is altijd het uitgangspunt geweest in mijn leven. Daarom ben ik dankbaar dat ik nu mensen kan en mag helpen die emotionele en lichamelijke problemen hebben en bij de arts te horen hebben gekregen dat ze er maar mee moeten leren leven.